ಸಂತ ನಾಮದೇವ

ಒಂದು ಸಲ ಸಂತ ನಾಮದೇವ ಮತ್ತು ಸಂತ ಜ್ಞಾನೇಶ್ವರ ಇಬ್ಬರು ಕೂಡಿ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೊರಟರು. ವಾರಣಾಸಿ, ಗಯಾ, ಪ್ರಯಾಗ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾ ಅವರು ಔಂಡಯ ನಾಗನಾಥ ತಲುಪಿದರು. ಇದು ಭಗವಾನ ಶಂಕರನ ಸ್ಥಾನ. ಅನ್ಯಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯ ಹಾಗೆ ಇಲ್ಲಿಯು ಅವರು ಕೀರ್ತನೆ ಮಾಡಿ, ಈಶ್ವರನ ಚರಣದಲ್ಲಿ ಸೇವೆಯ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡೋಣ ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿದರು.

ನಾಮದೇವರು ಮಹಾದೇವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಕೀರ್ತನೆ ಪ್ರಾರಂಭ ಮಾಡಿದರು. ಕೀರ್ತನೆ ಕೇಳಲು ಬಹಳ ಜನರು ಬಂದರು. ಎಲ್ಲರು ಕೀರ್ತನೆ ಕೇಳುವುದರಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಾದರು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕೋಲಾಹಲವಾಯಿತು. ಜನರ ದೃಷ್ಟಿ ಅದರತ್ತ ಹೋಯಿತು. ಕೀರ್ತನೆ ನಿಲ್ಲಿಸಲಾಯಿತು. ಕೆಲವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ದ್ವಾರದಿಂದ ಭೀಕರವಾಗಿ ಒಳಗೆ ಬಂದರು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಕ್ರೋಧದಲ್ಲಿ ನಾಮದೇವರಿಗೆ "ಇಲ್ಲಿ ಕೈಲಾಶಪತಿ ಉಮಾರಮಣಾಗಿದ್ದನೆ, ಅವರಿಗೆ ಹರಿ ಕೀರ್ತನೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ, ನೀವು ಪಂಡರಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಕುಣಿಯಿರಿ".

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಶ್ರೀಗಳು "ವಿಠ್ಠಲ ಮತ್ತು ಶಿವ ಎಂದರೇನು? ಇವರಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಎನೂ ಅಂತರವಿಲ್ಲ. ಶಿವನ ಮುಂದೆ ಕೀರ್ತನೆ ಮಾಡಬಾರದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆಯೇನು?" ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಅತ್ಯಧಿಕ ಕ್ರೋಧಿತನಾಗಿ, "ನೀನು ಅಭಿಮಾನ ಮತ್ತು ಆವೇಶದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಜ್ಞಾನ ಕಲಿಸುತ್ತೀರೇನು? ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡಿರಿ ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅನವಶ್ಯಕವಾಗಿ ಪೆಟ್ಟು ತಿನ್ನುವಿರಿ". ಎಲ್ಲರು ಶಾಂತಿಯಿಂದ ಹಾಗೆ ನಿಂತರು. ಯಾರು ಅಲ್ಲಿಂದ ಸರಿದಾಡಲಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನಾಮದೇವನನ್ನೇ ಇಲ್ಲಿಂದ ಒಡಿಸಲು ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿದರು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನಾಮದೇವರಿಗೆ, "ನಿನ್ನ ಕೀರ್ತನೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬರುವ ಮಾರ್ಗ ಮುಚ್ಚಿದೆ. ನೀನು ದೇವಸ್ಥಾನದ ಹಿಂದೆ ಹೋಗಿ ಕೀರ್ತನೆ ಮಾಡು" ಎಂದರು.

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ನಾಮದೇವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ದೇವಸ್ಥಾನದ ಹಿಂದೆ ಕೀರ್ತನೆ ಮಾಡಹತ್ತಿದರು. ಭಗವಂತನ ಕೀರ್ತನೆ ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ನಿಂತಿದ್ದರಿಂದ ನಾಮದೇವರು ಭಾವಪೂರ್ಣ ಅಂತಃಕರಣದಿಂದ ಪಾಂಡುರಂಗನಲ್ಲಿ ಬರಬೇಕೆಂದು ಪ್ರರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡರು.

ವಿಠ್ಠಲನನಾಮದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ತಳಮಳ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು ಎಂದರೆ ಅವರ ಆರ್ತ ಕರೆಯು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಮುಟ್ಟಿತು. ಪೂರ್ವ ದಿಶೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಶಿವನ ದೇವಸ್ಥಾನ ನಾಮದೇವರ ಎದುರಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿತು. ಈ ಚಮತ್ಕಾರವನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲ ಶ್ರೊತರು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದರು. "ಕೈಲಾಶಪತಿ ನಾಮದೇವರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನರಾದರು" ಅಂತ ಎಲ್ಲರೂ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.

ಇಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ ಶಿವನ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ದೇವಸ್ಥಾನದಿಂದ ಆಚೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು ಆಗಲೂ ಕೀರ್ತನ ನಡೆದಿತ್ತು. ಎನೋ ಗಡಿಬಿಡಿ ಆಗಿದೆ ಅಂತ ತಿಳಿಯಿತು. ಭಗವಂತನು ಸಾಕ್ಷಾತ ದೇವಸ್ಥಾನವನ್ನೇ ತಿರುಗಿಸಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಲಜ್ಜಿತನಾದನು. ಭಗವಂತನ ಪ್ರಿಯ ಭಕ್ತ ಯಾರೆಂದು, ಸ್ವಥಃ ಭಗವಂತನೇ ತಿಳಿಸಿದನು. ದುಃಖಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಕೀರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತನು. ಪರಿವರ್ತನೆಯಾದ ದೇವಸ್ಥಾನ ಈವತ್ತಿಗೂ ಹಾಗೆ ಇದೆ.

ಬಾಲಮಿತ್ರರೇ, ಈಶ್ವರನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ತಳಮಳದಿಂದ ಕರೆದರೆ ಭಗವಂತನು ಓಡಿ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಈಶ್ವರನಿಗೆ ತನ್ನ ಭಕ್ತರು ಯಾರೆಂದು ಗೊತ್ತಿದೆ. ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಭಕ್ತನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.