आर्थिक आतंकवादी ठरलेले पी. चिदंबरम् !

देशाचे माजी गृहमंत्री, वित्तमंत्री, ज्येष्ठ अधिवक्ते आणि काँग्रेसचे नेते पी. चिदंबरम् यांनी केंद्रीय अन्वेषण विभाग (सीबीआय) आणि अंमलबजावणी संचालनालय (ईडी) या यंत्रणांपासून वाचण्यासाठी २१ ऑगस्टला जो पोरखेळ केला, तो लाजिरवाणा होता. गेले १५ महिने पी. चिदंबरम् यांना अटकेपासून संरक्षण मिळत होते; मात्र देहली उच्च न्यायालयाने चिदंबरम् यांचा अटकपूर्व जामीन फेटाळल्यानंतर त्यांच्या मुसक्या आवळण्याचा मार्ग मोकळा झाला. त्यानंतर सीबीआयने ‘२ घंट्यांमध्ये सीबीआयच्या कार्यालयात उपस्थित रहावे’, अशी नोटीस २० ऑगस्टला मध्यरात्री त्यांच्या घरावर लावली; मात्र चिदंबरम् यांनी ते गांभीर्याने घेतले नाही. एवढेच नाही, तर २१ ऑगस्टला पत्रकार परिषदेमध्ये उगवेपर्यंत ते अज्ञातवासात गेले. हा प्रकार एका अट्टल गुन्हेगाराला शोभणारा होता. चिदंबरम् यांच्याकडे एकेकाळी देशाचे गृहमंत्रीपद होते. त्यांनी ‘गृहमंत्रीपद अथवा वित्तमंत्रीपद भूषवले होते’, असा शब्दप्रयोग करणे धाडसाचे ठरेल; कारण चिदंबरम् यांच्यावरील आरोप पहाता त्यांनी पद ‘भूषवले’ असे म्हणणे, हा त्या शब्दाचा अपमान ठरेल. गृहमंत्रीपदावरील व्यक्तीकडे देशात कायदा आणि सुव्यवस्था राखण्याचे दायित्व असते. इथे मात्र चिदंबरम् यांनी कायद्यापासून शक्य त्या सर्व प्रकारे पळ काढला. २१ ऑगस्टला दिवसभर अटकेपासून संरक्षण मिळवण्यासाठी कपिल सिब्बल, सलमान खुर्शिद, विवेक तन्खा आदी काँग्रेसी अधिवक्त्यांची फौज सर्वोच्च न्यायालयात बरीच धावाधाव करत होती; पण त्यांना त्यात यश आले नाही. त्यानंतर चिदंबरम् यांनी एकतर्फी पत्रकार परिषद घेऊन ‘त्यांच्यावरील सर्व आरोप बिनबुडाचे आणि राजकीय हेतूने प्रेरित आहेत’, असे सांगितले; पण त्यावर शेंबडे पोरही विश्‍वास ठेवणार नाही. जर खरेच तसे असते, तर चिदंबरम् यांना यंत्रणांपासून दूर पळण्याची काय आवश्यकता होती ? जर काही काळेबेरे नसते, तर त्यांनी यंत्रणांच्या चौकशींना सामोरे जायला हवे होते; पण तसे झाले नाही. उलट सीबीआयचे अधिकारी निवासस्थानी पोचताच त्यांनी फाटक (कंपाऊंडचे दार) लावून घेऊन लपण्याचा प्रयत्न केला. अखेर सीबीआयचे अधिकारी कुंपणावरून उड्या मारून चिदंबरम् यांच्या घरात गेले आणि त्यांनी चिदंबरम् यांना कह्यात घेतले. या सगळ्या प्रकाराने चिदंबरम् यांची झालेली ‘छी: थू’ हा त्यांच्या कर्मांचा परिणाम आहे. चिदंबरम् यांच्यासारख्या पांढरपेशा अट्टल गुन्हेगारांना शिक्षा होणे अटळ आहे; किंबहुना घाम गाळून अर्थार्जन करणार्‍या अनेक भारतियांची ती प्रामाणिक इच्छा आहे.

जेव्हा कुंपण शेत खाते…

चिदंबरम् पिता-पुत्रांचे गैरव्यवहार डोके चक्रावणारे आहेत. पदाचा वापर करून कामे मार्गी लावण्यासाठी, तसेच अवैध कामांकडे दुर्लक्ष करण्यासाठी चिदंबरम् यांचा मुलगा कार्ती यांनी लाच म्हणून कैक कोटी रुपये स्वीकारले. या पैशांतून त्यांनी देशविदेशांत अनेक स्थावर मालमत्ता खरेदी केल्या. अर्थात् ‘लाच म्हणजे चित्रपटात दाखवतात तसे एखादी ‘सूटकेस’ भरून पैसे दिले’, असे नसते, तर अधिकृतरित्या अधिकोषात पैसे जमा होऊन नंतर ते खोट्या आस्थापनांमध्ये गुंतवले जातात. ‘उत्पन्नाच्या स्रोतापेक्षा मिळकत, संपत्ती आणि उधळपट्टी अधिक असणे’, हे कष्टाच्या पैशांचे प्रकटीकरण नसते. त्यामुळेच चिदंबरम् यांचे ‘मनी लॉन्ड्रिंग’चे प्रकरण म्हणजे अधिकृत रूप देऊन केलेली चोरी आहे. ‘कुंपणाने शेत खाणे’ असे या प्रकाराचे समर्पक वर्णन करता येईल. देशाच्या अर्थव्यवस्थेला उभारी देण्याच्या प्रयत्नांऐवजी एखादा वित्तमंत्री स्वतःचे आणि स्वतःच्या कुटुंबियांचे उखळ पांढरे करून घेत असेल, तर त्या व्यक्तीला कठोर शिक्षा व्हायला हवी. एवढेच नाही, तर या भ्रष्टाचाराचे मूकसंमतीदार असणारे अधिकारी अन् लोकप्रतिनिधी यांनाही त्यांच्या पापाची शिक्षा मिळायला हवी. यामध्ये सर्वांत मोठा वाटा काँग्रेसींचा आहे. भ्रष्टाचारामुळे सत्ताच्युत व्हायला लागूनही शहाणे न झालेल्या काँग्रेसने चिदंबरम् यांना पाठीशी घालत राजकीय आरोप करणे चालू केले आहेत. काँग्रेसने खरेतर चिदंबरम् यांना ‘चौकशीला सामोरे जा आणि यंत्रणांना सहकार्य करा’, असे सांगायला हवे होते; पण काँग्रेसचे हात भ्रष्टाचाराच्या आरोपांनी बरबटल्याने ते तरी ‘सत्याने चाला’ असा उपदेश कोणत्या तोंडाने करणार ? कदाचित् म्हणूनच काँग्रेसींनी चिदंबरम् यांना घेऊन जाणार्‍या सीबीआयच्या गाडीसमोर उड्या टाकून ती अडवण्याचा प्रयत्न केला, तसेच सरकारविरोधात घोषणाबाजी केली. यंत्रणेला आव्हान देण्याचा काँग्रेसचा तमाशा म्हणजे खरेतर लोकशाहीद्रोह होता; मात्र लोकशाहीचा गळा घोटणारे हेच पुरो(अधो)गामी काँग्रेसी दुसरीकडे ‘लोकशाहीची गळचेपी होते’, असा कांगावा करत असतात.

आर्थिक आतंकवादी

चिदंबरम् यांच्या भ्रष्ट कृत्यांचे डोंगर समोर येतच आहेत. जसजशी चौकशी होईल आणि न्यायालयात खटला चालू होईल, तसतशी या प्रकरणाची व्याप्ती आणि तपशील समोर येईल; पण तुर्तास ‘चिदंबरम् हे गर्तेत पूर्णपणे अडकले आहेत’, एवढे नक्की ! ज्या सीबीआय कार्यालयाच्या उद्घाटन समारंभात पी. चिदंबरम् मुख्य अतिथी म्हणून वर्ष २०११ मध्ये उपस्थित होते, त्याच कार्यालयात त्यांना आरोपी म्हणून बसावे लागले, हा एक विलक्षण योग आहे. चिदंबरम् यांनी त्यांचे सर्व बळ अस्तित्वात नसलेला ‘भगवा आतंकवाद’ सिद्ध करण्यासाठी वापरले; पण ते स्वतःच आर्थिक आतंकवादी निपजले. ते सिद्ध करू पहात असलेला भगवा आतंकवाद सिद्ध झालाच नाही, उलट अशा कल्पना उचलून धरणार्‍या काँग्रेसींना देशवासियांनी राजकीय धडा शिकवला. या आर्थिक आतंकवाद्याने वित्तमंत्री असतांना त्यांच्या पदाचे भय दाखवून अवैध माया जमवली. ती माया आज त्यांचा ‘काळ’ बनून पुढे आली आहे. भौतिक जगात न्याय मिळाला किंवा नाही मिळाला, तरी ईश्‍वराच्या दरबारात मात्र प्रत्येक कर्माची नोंद होत असते. पापाचे घडे भरल्यावर त्याची शिक्षा मिळतेच. मग तो शिशुपाल असो अथवा चिदंबरम् ! ‘कालाय तस्मै नम:’, असे म्हणतात, ते याचमुळे !

संदर्भ : दैनिक सनातन प्रभात

Related Tags

राष्ट्रीय

Notice : The source URLs cited in the news/article might be only valid on the date the news/article was published. Most of them may become invalid from a day to a few months later. When a URL fails to work, you may go to the top level of the sources website and search for the news/article.

Disclaimer : The news/article published are collected from various sources and responsibility of news/article lies solely on the source itself. Hindu Janajagruti Samiti (HJS) or its website is not in anyway connected nor it is responsible for the news/article content presented here. ​Opinions expressed in this article are the authors personal opinions. Information, facts or opinions shared by the Author do not reflect the views of HJS and HJS is not responsible or liable for the same. The Author is responsible for accuracy, completeness, suitability and validity of any information in this article. ​